Niczego takieg nie powiedziałam, stwierdziłam, że "Łamanie stereotypów i konwenansów ma sens, kiedy idą za tym głębsze treści". Jest to tematyka warta uwagi. Niestety nie zauważyłam w tym filmie przekazu, który uzasadniałby tą bezpruderyjność. Może jest to spowodowane oszczędnością dialogów i "danych" o bohaterach. Może był to celowy zabieg reżysera, nie wiem. Pomimo usilnych starań, nie byłam w stanie zrozumieć o czym tak naprawdę jest ten film. Szczerze powiedziawszy, gdybym nie przeczytała wcześniej

Cóż mogę powiedzieć ... dwójka moich ulubionych aktorów: Juliette Binoche i cudny Ralph Fiennes (ten jego akcent!). Film oglądany po kilkanaście razy, książka również czyta nie raz i nadal zachwyca.

10 gwiazdki

Polecam, polecam i jeszcze raz polecam. I książkę na podstawie, której powstał film, równie polecam:)

10 gwiazdki

Film ma swój urok (fakt mam słabość do francuskiego kina). Jednak oglądając go, miałam wrażenie, że reżyserowi zabrakło na niego pomysłu i nie dokończył tego co zaczął. Podczas oglądanie czekałam na moment, kiedy "coś" mnie trafi i we mnie zostanie, ale ten moment nie nadszedł. I tak oto "Czas, który pozostał" trafił do przegródki filmów, które warto obejrzeć, ale tylko wtedy, gdy nie ma się nic lepszego do roboty.

5 gwiazdki

Łamanie stereotypów i konwenansów ma sens, kiedy idą za tym głębsze treści, ja niestety w tym filmie ich nie zauważyłam. Sam pomysł nie był zły, ale mam wrażenie, że jego wykonanie przerosło twórców.

Przeczytawszy opis filmu pomyślałam, że trafiłam na coś interesującego. Nic bardziej mylnego. Film jest nudny jak przysłowiowe falki z olejem. Reżyser chyba starał się wynagrodzić widzom, jałowość obrazu Przeczytaj artykuł